Cetramode – Togo

 

Het project

De regio van de savannes in Togo is een regio met veel landbouw en veeteelt en een belangrijk deel van de bevolking is hierin werkzaam. Ongeveer 70% van de bevolking hier leeft onder de armoedegrens. De initiatiefnemers van het ontmoetingscentrum CETRAMODE-Togo (Centre of Exchange of Traditional and modern Experiences for the Endogenous Development in Togo) wilen de situatie in de regio verbeteren en tegelijkertijd de culturele waarden van de populatie beschermen. Het centrum dient onder andere ter ondersteuning van de ANG (Association nouvelle de groupements): 9 groepen lokale veehouders die als doel hebben om kennis en materialen te delen. De organisatie verzorgt trainingen, vaccinaties en benodigde materialen voor het fokken van dieren.

DIO heeft het centrum financiering gegeven voor een jaar om een aantal activiteiten uit te voeren, waaronder een vaccinatieprogramma voor lokale boeren tegen Kleine herkauwers pest en New Castle Disease en de verzorging van trainingen voor 138 leden van de ANG. Maar ook het opzetten van demonstratieboerderijtjes en een geneesmiddelenapotheek. 

Evaluatie

Het door DIO gefinancierde gedeelte van het project is eind 2006 afgerond. Vanaf het project zijn een aantal keren rapporten en foto’s verstuurd en die zagen er goed uit, maar voor zekerheid over de uitvoering van een project en de betrouwbaarheid van de lokale partner, heeft VSFZwitserland ter plaatse het project geëvalueerd. Het evaluatierapport was over het algemeen zeer positief, maar ook een aantal verbeterpunten werden genoemd (meer contacten leggen met andere centra in de regio). Belangrijk voor DIO was dat de leiding een betrouwbare indruk maakte, dat de organisatie financieel gezond was en het geld goed besteed werd. De boekhouding was zeer nauwkeurig vastgelegd per geldschieter en zo gemakkelijk te controleren. 

In 2007 is VSF-Zwitserland in samenwerking met DIO gestart met het opstellen van een nieuw projectplan en het werven van fondsen hiervoor. Het ging om het beter organiseren van de organisatie zelf, het opleiden van personeel die op lange termijn trainingen en andere activiteiten zelfstandig kan ondersteunen en het beter coördineren van trainingen, vaccinatieprogramma’s en dergelijke door ook de veehouders beter in groepen te organiseren en deze beter te laten samenwerken met de centrale organisatie. Uiteindelijk moesten hogere productieopbrengsten vanuit veehouderij leiden tot een beter welvaartsniveau in de regio.