USSS – India

 

In 1995 begon de samenwerking al tussen Stichting DIO en de organisatie USSS (Udhagamandalam Social Service Society) in India. De USSS is sinds 1962 actief in Tamil Nadu, het zuiden van India. In het zuiden van India zijn drie specifiek kwetsbare groepen waar de USSS aandacht aan besteed: vluchtelingen vanuit Sri Lanka, Dalit vrouwen (de kasteloze vrouwen) en de vrouwen die behoren tot de traditionele stammen van het gebied. Deze vrouwen en hun kinderen hebben te maken met ernstige problemen als ondervoeding, gebrek aan scholing en een zeer korte levensverwachting. Veel vrouwen worden niet ouder dan 40 jaar.

De USSS helpt vrouwen die onder de armoedegrens leven in India zelfstandig een beter bestaan op te bouwen door hun op te leiden in iets waarmee ze een aanvullend inkomen kunnen verdienen. De vrouwen worden ook geholpen met het opzetten van een kleine onderneming en in het wegzetten van producten op de markt.

In deze jaren hebben honderden kansarme kasteloze vrouwen een training gekregen over de basisprincipes van de veehouderij. Na afloop van deze training ontvingen de vrouwen een aantal melkgeiten of een melkkoe. Tevens werd aansluiting gezocht bij zuivelcoöperaties. Met de inkomsten van de melkverkoop kunnen deze vrouwen hun gezinnen weer onderhouden en hun kinderen naar school laten gaan. Bovendien krijgen ze meer zelfvertrouwen en meer acceptatie vanuit hun omgeving.

2000

In 2000 is DIO een geitenproject begonnen samen met de USSS. In dit nieuwe project werden geiten aangekocht voor 75 families, waarbij iedere familie 5 geiten krijgt. De nieuwe eigenaren wordt een speciale training aangeboden over geiten. Hierin wordt aandacht besteedt aan voeding, voortplanting, ontwormen, vaccineren, houderij en grootbrengen van jonge dieren. Voor de geiten worden Indiase rassen gebruikt zoals de Jammuna Pari, Telecherry en de Kallapatti. De financiering voor dit project is reeds in 1999 gereserveerd. De activiteiten van DIO zullen zich de eerste jaren voornamelijk richten op monitoring, begeleiding en evaluatie van het project.

2003

De afgelopen jaren is DIO voornamelijk bezig geweest het met werven van sponsoren. In 2003 is het project daadwerkelijk van start gegaan en is het eerste deel van de beloofde financiering over gemaakt. 

2005

Begin 2005 hebben we het project geevalueerd, het door DIO ondersteunde project bleek een enorme impact op de bevolking hebben gehad. Bij de start van het project, leefden alle deelnemers ver onder de armoedegrens, wat inhield dat men zich minder dan twee volwaardige maaltijden per dag kon permitteren. Na afloop van het project bleek 81% van de deelnemende families in staat drie maaltijden per dag op tafel te zetten.

In 2005 heeft Stichting DIO opnieuw een projectvoorstel ontvangen van de organisatie. De vraag was of we 200 gezinnen konden helpen in de aanschaf van vee (een melkkoe of enkele geiten) en het financieren van trainingen voor deze vrouwen. We hebben toen besloten dat we in principe wel de training wilden financieren, maar dat we op dat moment geen financiële middelen hadden. De financiëring van de dieren zou worden geregeld door de USSS.

De USSS heeft voor de financiering van deze economische activiteiten met de vrouwen samen een microkredietprogramma opgezet. De vrouwen kunnen geld lenen bij een bank die door de vrouwen zelf wordt bestuurd. Met dat beetje geld kunnen ze iets kopen waarmee ze weer geld kunnen verdienen. Vervolgens betalen ze het geleende geld weer terug aan de bank, waarna ze een grotere lening kunnen krijgen. Zo leren ze de waarde van geld kennen, kunnen ze niet in te grote schulden raken en kunnen hun bedrijfjes langzaam groeien. De vrouwen zijn georganiseerd in zogenaamde Self Help Groups, groepen van 10-20 vrouwen die elkaar ondersteunen in het ontwikkelen van allerlei economische activiteiten. Het uiteindelijke effect van een training wordt zo ook nog vergroot, de vrouwen kunnen leren van elkaar.

HIVOS, het Humanistisch Instituut voor Ontwikkelingssamenwerking, hielp stichting DIO uiteindelijk om de trainingen te financieren. Tot een bedrag van 3000 euro zou Hivos iedere euro die DIO krijgt voor het project verdrievoudigen. Hivos is één van de 6 medefinancieringsorganisaties (MFO’s) in Nederland die een deel van het ontwikkelingssamenwerkingbudget van het ministerie van buitenlandse zaken ontvangt en verdeelt onder kleinere organisaties.

De trainingen gingen over fokkerij, voeding, dekmanagement, kalveropfok en diergezondheid, maar ook over de overheid en de lokale markt. Zo leerde ze wat de overheid wel en niet voor hen kan betekenen, wie er kan zorgen voor ontwormingsmiddelen en vaccinaties en wie potentiële kopers van hun producten zijn, zodat ze ook marktgericht leren denken. Verder was er ook aandacht voor het milieu, waarbij ook biologische houderij een trainingsonderdeel is.

2009

In het najaar van 2009 zou het project geëvalueerd worden. Door omstandigheden is de einddatum van het project uitgesteld naar juli 2010. Het project verliep echter goed. Wel bleek het lastig te zijn om voor alle vrouwen op korte termijn financiering te verkrijgen via het microkredietprogramma. Vijftig vrouwen hebben financiering kunnen krijgen via het microkredietprogramma en vijftig vrouwen hebben financiering kunnen krijgen via de melkcoöperatie. Nog eens vijftig vrouwen hebben via de regulieren bank een lening kunnen krijgen. Voor de overige 250 vrouwen werd er nog naar financiële middelen gezocht.

Daarnaast vergde het wel enige inspanning om koeien aan te schaffen die minimaal 10 liter melk kunnen geven op een dag. Deze dieren werden van buiten de regio gehaald. De overheid ondersteunde dit om de melkproductie binnen de regio te verbeteren. Ook dierenartsen uit de eigen regio hielpen hierbij mee. De verwachting was dat in de loop van 2010 de afronding van het project plaats heeft gevonden waarbij naar verwachting ook voldoende financiering is gevonden om alle overige 250 vrouwen een lening te kunnen geven.